Przesłania dla Wiernych

Przesłanie Naczelnego Imama Polski

z okazji 47. rocznicy założenia Islamskiego Zgromadzenia Ahl-ul-Bayt (as) w Polsce
3 kwietnia 2026 r.

W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.

Drodzy bracia i siostry, umiłowani w wierze,

Dziś nasze serca biją jednym rytmem. Dziś nasze dusze wracają do Pruszkowa, czyli miejsca, z którego wszystko się zaczęło. Dziś wspominamy dzień, który na zawsze odmienił duchowy krajobraz tej ziemi — 3 kwietnia 1979 roku, dzień narodzin Islamskiego Zgromadzenia Ahl-ul-Bayt (as) w Polsce.

To nie jest zwykła rocznica.

To nie jest tylko data w kalendarzu.

To światło, które od czterdziestu siedmiu lat prowadzi nas przez burze, przez próby, przez niepewność — ku Bogu, ku prawdzie, ku jedności.

Początki utkane z odwagi

Gdy patrzymy wstecz, widzimy ludzi, którzy nie mieli nic — oprócz wiary.

Nie mieli tradycji, na której mogliby się oprzeć.

Nie mieli instytucji, które mogłyby ich chronić.

Nie mieli nawet prawa, by głośno powiedzieć: „Jestem muzułmaninem. Jestem szyitą”.

W tamtych czasach, w cieniu milicji i Służby Bezpieczeństwa, każdy krok był ryzykiem. Każde spotkanie mogło zakończyć się przesłuchaniem. Każda modlitwa mogła stać się powodem do podejrzeń. A jednak — nie wycofali się.

Byli jak pierwsze rośliny wyrastające z twardej, nieprzyjaznej ziemi.

Jak iskra, która rozpala ogień.

Jak ci, o których Koran mówi, że „Bóg umacnia ich stopami na drodze prawdy”.

W tamtych latach ludzie w Polsce pragnęli spokoju, a my — mała, nieznana wspólnota — budziliśmy lęk, ciekawość, czasem niechęć. A jednak nasi pierwsi bracia i siostry nie pozwolili, by strach zagasił ich wiarę.

Wdzięczność, która płynie z głębi serca

Dziś, po 47 latach, stajemy przed Bogiem i przed sobą nawzajem, aby powiedzieć: dziękujemy.

Dziękujemy tym, którzy byli pierwsi.

Tym, którzy nieśli tę wspólnotę na swoich barkach, zanim ktokolwiek o niej usłyszał.

Tym, którzy oddali swój czas, swoje środki, swoje zdrowie, a czasem i swoje bezpieczeństwo, abyśmy dziś mogli modlić się w wolności.

Ich imiona może nie są zapisane w podręcznikach historii, ale są zapisane w naszych sercach. A przede wszystkim — są zapisane u Boga, który nie zapomina żadnego dobrego czynu.

Słowo Boga — światło dla naszej drogi

Bóg mówi w świętym Koranie:

„Zaprawdę, daliśmy wam jasne zwycięstwo, aby Bóg przebaczył wam wasze dawne grzechy i te, które nadejdą, i aby w pełni zesłał wam swoje błogosławieństwa, i aby poprowadził was drogą prostą. Bóg pomoże wam wielką pomocą.” (Koran 48:1–3)

Czyż te słowa nie brzmią dziś jak odpowiedź na naszą historię?

Czyż nie są jak obietnica, która spełnia się na naszych oczach?

Bóg dał nam zwycięstwo — nie mieczem, lecz cierpliwością.

Nie siłą, lecz wytrwałością.

Nie liczbą, lecz szczerością serc.

Nasza misja — dziedzictwo, które trwa

Drodzy wierni,

Rocznica to nie tylko wspomnienie.

To zobowiązanie.

Jeśli nasi poprzednicy potrafili budować wspólnotę w czasach strachu, to czy my nie powinniśmy budować jej w czasach wolności?

Jeśli oni potrafili trwać, gdy wszystko było przeciwko nim, to czy my nie powinniśmy trwać, gdy Bóg otworzył przed nami drzwi?

Nasza misja jest jasna:

umacniać wiarę,
pielęgnować wiedzę,
wychowywać młode pokolenie,
tworzyć przestrzeń dialogu,
być świadkami pokoju i sprawiedliwości,
pokazywać piękno islamu szyickiego i szkoły Ahl-ul-Bayt (as) w każdym słowie i czynie.

Niech nasze domy będą miejscami światła. Niech nasze serca będą miejscami miłosierdzia. Niech nasze czyny będą miejscami prawdy.

Zakończenie — modlitwa wspólnoty

Drodzy bracia i siostry,

Niech ta rocznica będzie jak wezwanie do modlitwy — donośne, poruszające, budzące serca.

Niech będzie jak przypomnienie, że Bóg jest z tymi, którzy są cierpliwi.

Niech będzie jak obietnica, że wspólnota Ahl-ul-Bayt (as) w Polsce będzie rosła, dojrzewała i promieniała — tak długo, jak długo będziemy wierni wartościom, które ją stworzyły.

Niech Bóg błogosławi naszą wspólnotę.

Niech błogosławi Polskę, naszą ojczyznę.

Niech prowadzi nas drogą prostą — dziś, jutro i zawsze.

Amin

Was-salāmu ‘alaykum wa raḥmatullāhi wa barakātuh.

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Rocznicowe orędzie Naczelnego Imama Polski z okazji 46-lecia Islamskiego Zgromadzenia Ahl-ul-Bayt

3.04.2025 r.

W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Chwała Bogu, Panu Światów, który prowadzi wiernych ścieżką światła i prawdy. Niech Jego błogosławieństwo spłynie na Proroka Muhammada (niech pokój i błogosławieństwo będą z nim), jego czystą rodzinę, Ahl al-Bayt, oraz wszystkich tych, którzy podążają za ich naukami z oddaniem i czystym sercem.

Drodzy Bracia i Siostry w wierze,

Dziś obchodzimy 46. rocznicę powstania Islamskiego Zgromadzenia Ahl-ul-Bayt, które przez lata stało się fundamentem duchowym, ośrodkiem mądrości i symbolem niezachwianej jedności. To nie tylko wspomnienie przeszłości, lecz także żywe świadectwo wiary, które ukształtowało naszą społeczność i wskazało jej drogę ku przyszłości.

Fundament zbudowany z serc i wiary

Nie sposób opisać wielkości dzieła, które powstało dzięki wspólnemu wysiłkowi młodych i doświadczonych, ludzi pełnych pasji i tych, którzy niosą wiedzę pokoleń. Każda dłoń, która brała udział w budowaniu tej wspólnoty, każdy gest oddania i poświęcenia, każda modlitwa zanoszona do Wszechmogącego — wszystko to stało się kamieniem węgielnym tej duchowej twierdzy.

Gdy przed laty kładziono pierwszy "kamień", nie był on jedynie początkiem prac budowlanych. Był znakiem narodzin nowej epoki dla wspólnoty, świadectwem, że wielkie idee mogą stać się rzeczywistością, jeśli są podtrzymywane przez jedność serc i umysłów.

Wdzięczność tym, którzy budowali wspólnotę

Dziękujemy każdemu, kto miał swój udział w tym wielkim dziele — darczyńcom, organizatorom, wolontariuszom, uczonym i wszystkim wiernym, którzy modlitwą, radą i czynem przyczynili się do jego rozwoju.

Wy jesteście cichymi architektami tej wielkiej budowli, której fundamentem jest wiara, a celem — duchowe doskonalenie kolejnych pokoleń. Może nie znajdziecie swoich imion na pierwszych stronach gazet, ale wasze wysiłki zostaną na zawsze wyryte w każdym sercu, które żyje wartościami islamu.

Przesłanie jedności i przyszłości

Niech ten dzień rocznicowy pozostanie dla nas wiecznym przypomnieniem, że nasza wspólnota nie buduje jedynie murów, lecz przede wszystkim wzmacnia więzi dusz i kształtuje kolejne pokolenia w świetle nauk Ahl al-Bayt (as).

Niech Islamskie Zgromadzenie Ahl-ul-Bayt (as) pozostanie światłem przyszłości, znakiem, że nasze marzenia o duchowej jedności, o przestrzeni nauki i rozwoju, o sile wspólnoty są możliwe do urzeczywistnienia.

Niechaj nikt nie zapomni, że szyicka wspólnota w Polsce ma swoje korzenie, swoją historię i swoją duchową misję, a nasza wiara nie zna granic geograficznych — żyje w sercach wiernych, niezależnie od miejsca, w którym się znajdują.

Modlitwa o przyszłość

Wszechmogący Boże, Pobłogosław naszą wspólnotę i jej członków. Spraw, aby Islamskie Zgromadzenie Ahl-ul-Bayt było zawsze twierdzą wiary, światłem duchowej prawdy i miejscem jedności dla wszystkich wiernych.

Niech każde pokolenie, które tu przyjdzie, czerpie z mądrości, która została tu zasiana, A nasze dzieci i wnuki niech rozwijają tę społeczność w zgodzie z naukami Ahl al-Bayt (as).

Niech nasze czyny pozostaną świadectwem naszej miłości do Boga i naszego poświęcenia dla Jego religii.

Amin.

Was-salāmu ‘alaykum wa raḥmatullāhi wa barakātuh.

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!